مهاجرت همانطور که علل متفاوتی دارد اثرات متعددی هم به همراه دارد که می تواند برای هر فرد متفاوت باشد؛ یکی از عواملی که باعث تاثیر متفاوت مهاجرت بر هر فرد می شود تیپ شخصیتی افراد است. در ادامه به توصیف انواع تیپ های شخصیتی می پردازیم و بعد سعی می کنیم تفاوت تاثیر مهاجرت بر سلامت روان هر فرد با توجه به تیپ شخصیتی وی را توضیح دهیم.
انواع تیپ های شخصیتی
دو گروه از معروف ترین تیپ های شخصیتی که تقریبا همه ما با آنها آشنا هستیم درونگرایی و برونگرایی است. برونگرایی شامل صفاتی مانند علاقهمندی به حضور در اجتماع، صریح و روشن بودن، زیاد حرف زدن، دوست دار و طالب هیجان بودن، لذت بردن از همراهی با دیگران، در جستجوی جلب توجه بودن، و پر انرژی بودن است.
حال اگر این ویژگی ها در فرد پایین یا بسیار پایین باشد او را درونگرا می نامند پس افراد درونگرا افرادی هستند آرام، کم حرف، کمتر طالب حضور در اجتماع، دوست دار تنهایی، هیجان زیاد را دوست ندارند، کارهای انفرادی را به کار گروهی ترجیح می دهند، از جلب توجه خوششان نمی آید و به علت آرام بودنشان کم انرژی بنظر میرسند.
از آنجایی که افراد درونگرا تمایل زیادی به حفظ خلوت دارند و برقراری روابط جدید و حضور در جمع ها و محیط های جدید چندان برایشان خوشایند نیست، بنابراین یکی از مهم ترین مشکلاتی که ممکن است با مهاجرت دچار آن بشوند، تنهایی شدید و انزوای اجتناعی است که خود تنهایی نیز موجب افسردگی و سایر مشکلات روانشناختی می شود.
افراد درونگرا معمولا تمایلی به پیش قدم شدن در شروع روابط ندارند و بنابراین در طولانی مدت ممکن است در رابطه عاطفی و تشکیل خانواده دچار مشکلاتی بشوند.
افراد برونگرا از آنجایی که افراد راحت و خوش مشربی هستند ممکن است در ابتدای مهاجرت به سرعت شروع به برقراری ارتباطات مختلف کنند. اگر این ارتباط با افراد هموطن ساکن در کشور مقصد باشد، ممکن است مورد سواستفاده های مالی و روانی قرار بگیرند و اگر به سمت افراد بومی آنجا بروند، ممکن است مورد بی مهری یا رفتارهای نژادپرستانه قرار بگیرند که می تواند بشدت عزت نفس آنها را تهدید کند و در دراز مدت آنها را به ورطهی افسردگی بکشاند.
روی هم رفته از آنجایی که بصورت طبیعی مدتی طول می کشد تا فر د در محیط جدید روابط سالم ایجاد کند، ممکن است در این مدت افراد دچار سرخوردگی و بی حوصلگی بشوند.
